خاطره ها یادگارهایی هستند که از گذشته ی شما برای آینده تان باقی  می ماند ؛ این یادگارها مسیر آینده شما را رقم می زنند، اما تاثیر این یادگارها در آینده تان به نوع برخورد شما با آنها  باز می گردد.

شما چون رودخانه ای  از مسیر  گذشته به آینده در سفرید ، هر چیزی که در  مسیر این رودخانه اتفاق بیفتد بدون شک در مسیر پیش روی آن  تاثیر خواهد گذاشت ، اما این در دست خود شماست که این تاثیرها را چگونه رقم می زنید.

خاطره ها روشن کننده  و یا تیره و تار کننده ی راهی خواهند بود  که شما می پیمایید، راهی که مسیر زندگی آینده شما را به وجود می آورد .

اما آنچه که  مسیر زندگی شما را روشن و یا تیره میکند خاطره های شیرین و یا تلخ شما نیست ، بلکه نوع نگاه شمابه آنهاست!     این نوع نگاه شما به این آنهاست که مسیر زندگی تان را تیره و یا روشن می کند.

هنگامی که شما به خاطره های خود می نگرید هم می توانید از آنها استفاده کرده و از اشتباهاتتان عبرت بگیرید و به این ترتیب مسیر پیش رویتان را ازتاریکی های آن روشن واز اشتباهات آن بری نگه دارید وهم  اینکه می توانید با حسرت و آه آنها را تلخ تر کرده و حال  خودتان را پریشان تر و مسیر پیش رویتان را کدر و تاریک کنید.

 همانا نوع نگاه شماست که مسیر پیش رویتان را رقم می زند نه موضوعی که به آن می نگرید.

آری !هنگامیکه خوب بنگرید خواهید دید که همه چیز از خود شماست که آغاز می شود و به خود شما نیز پایان می پذیرد،

 خواه آنکه شما مسیر خاطره های  تلخ تان را  بپیمایید  و یا اینکه مسیر خاطرات شیرین و دوست داشتنی تان را بروید در هر دو صورت این خود شما هستید که مسیرتان را انتخاب  و آن را تعیین می کنید .

شما همچون آن رودخانه ای هستید که از سرچشمه اش به سمت دریا در حرکت است  ،بی شک سنگ هایی در مسیر این رودخانه  وجود خواهد داشت ،این سنگ ها می توانند حتی بازدارنده  راه رودخانه باشند ، اما این رودخانه تنهاهنگامی که راهش را از میان سنگ ها باز کند و به سمت مسیر دریایی اش برود خواهد توانست به دریا برسد.

 اما اگر رودخانه نتواند راهش را ازمیان سنگ ها و صخره ها باز کند و تسلیم تحمیل سنگ ها و صخره ها شود هرگز به دریا نخواهد رسید.

 

شما همان رودخانه هستید که از میان سنگ ها و صخره ها به سمت دریا در سفرید.

اما سنگ ها تعیین کننده ی راه رودخانه نیستند ، بلکه در آخرسر  رودخانه است که تعیین کننده سمت و سوی سنگ ها خواهد شد.